Wat telt en wat niet: Prioriteiten van een waardebelegger

Ik sta op het punt om iets te doen wat niet heel slim is voor een uitgever van een aandelennieuwsbrief: ik ga niet alleen de winnaars uitlichten, maar de zaken benoemen zoals ze zijn.

Zoals ik al eerder schreef, ben ik in de eerste plaats belegger, en als belegger heb je nu eenmaal goede én slechte jaren.

Dit jaar is geen topjaar voor beleggers die zich richten op Europese small caps en daarbij de value investing-methode hanteren. Terwijl het lijkt alsof iedereen om mij heen geweldige winsten behaalt, kijk ik naar een rood cijfer: op dit moment sta ik op -4%, een paar weken geleden was dit nog net boven 0.

Waarom dit me deze keer zo raakt, weet ik niet precies. In de afgelopen twintig jaar is dit vaker gebeurd, waarna ik de verliezen telkens wist goed te maken (CAGR >11% op die 20 jaar). Zo waren 2007 en de eerste helft van 2008 ook bijzonder uitdagend.

Het zien halveren van een aandeel terwijl de onderliggende kwaliteiten intact blijven, vind ik niet zo’n probleem – die volatiliteit kan ik wel verdragen. Maar na een reeks uitzonderlijke jaren, vanaf 2017 versterkt door de pandemie en de AI-boom, begint het nu toch op mijn emoties te drukken.

En juist die emoties zijn het gevaarlijkst. Daarom begon ik mijn cursus en later ook mijn boek met dat thema. De meeste artikelen die ik schrijf, zijn bedoeld om een boodschap aan jullie over te brengen. Maar dit artikel schrijf ik vooral om mezelf eraan te herinneren wat echt belangrijk is.

---

Belangrijke zorgen

1. Permanent kapitaalverlies
   De grootste nachtmerrie van elke belegger is het verlies van kapitaal dat niet meer terug te winnen is. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer je investeert in bedrijven met fundamentele problemen, slecht management of sectoren in structurele achteruitgang. Waardebeleggers proberen dergelijke zogenaamde value traps te vermijden door grondige analyses, het vermijden van speculatie en een strikte focus op kapitaalbehoud.

2. Te veel betalen
   Het betalen van een te hoge prijs voor een aandeel is een klassieke fout, zelfs onder ervaren beleggers, zeker in stijgende markten. Zoals Benjamin Graham zei: “Prijs is wat je betaalt, waarde is wat je krijgt.” Het kopen van kwaliteit is alleen verstandig als de prijs in verhouding staat tot de onderliggende waarde.

3. Verkeerd inschatten van de competitieve voordelen
   Een duurzaam concurrentievoordeel – zoals patenten, sterke merkkracht of kostenefficiëntie – beschermt bedrijven tegen concurrenten. Het ontbreken hiervan maakt een belegging kwetsbaar. Zonder zulke voordelen, de inmiddels bekende moat, is het slechts een kwestie van tijd voordat winstgevendheid wordt aangetast. Een moat verkeerd inschatten leidt vaak tot permanent kapitaalverlies.

4. Slechte kapitaalallocatie door management
   Zelfs een goed bedrijf kan worden ondermijnd door management dat slecht omgaat met kapitaal. Denk aan te dure overnames, ondoordachte dividenduitkeringen of een focus op de korte termijn ten koste van lange-termijn groei. Het beoordelen van het management en hun kapitaalallocatie is daarom cruciaal.

5. Overmatige afhankelijkheid van macro-economische factoren
   Hoewel macro-economie niet mijn grootste zorg is, maak ik me zorgen over bedrijven die volledig afhankelijk zijn van externe economische factoren, zoals rentestanden. Deze afhankelijkheid maakt een belegging kwetsbaar.

Dit is niet hetzelfde als cycliciteit: cyclische bedrijven kun je analyseren, en soms bieden ze interessante koopkansen als je de aard van die cycliciteit begrijpt. Maar ga er niet te gemakkelijk vanuit dat iets cyclisch is.

6. Bedrijven zonder duidelijke toekomstvisie
   Beleggen is toekomstgericht. Bedrijven die geen duidelijke strategie of aanpassingsvermogen tonen, vormen een risico. In een snel veranderende wereld verliezen zulke bedrijven hun relevantie. Het zijn niet altijd de sterkste of beste producten die winnen.

---

Irrelevante ruis

1. Dagelijkse marktvolatiliteit
   De markt fluctueert constant, gedreven door nieuws, emoties en speculatie. Voor mij is dat niets meer dan ruis. Het echte werk speelt zich af in de bedrijven waarin ik investeer. Zoals Buffett zegt: “Ik koop aandelen alsof ik bereid ben om ze tien jaar te houden, zelfs als de beurs morgen sluit.”

2. Wat anderen doen of zeggen
   Het volgen van de massa is zelden een goede strategie. Of het nu gaat om trends, beurshypes of advies van experts: ik vertrouw liever op mijn eigen analyses en principes dan op wat de markt dicteert.

Marktcommentatoren en analisten hebben vaak tegenstrijdige meningen, afhankelijk van korte termijn bewegingen. Hun focus op het hier en nu staat haaks op de langetermijnvisie van een waardebelegger​​.

3. Perfecte timing
   De markt proberen te timen is meestal vruchteloos. Onderzoek toont aan dat zelfs de beste voorspellers zelden consistent gelijk hebben. Het belangrijkste is om consequent belegd te blijven en te profiteren van samengestelde groei. Die groei is ideaal als je die kunt realiseren met één aandeel dat je jarenlang aanhoudt, maar dat is geen vereiste. Het kan net zo goed een opeenvolgende reeks van verschillende bedrijven zijn.

4. Korte-termijn prestaties
   Of een aandeel in een maand of een jaar niet stijgt, maakt mij weinig uit. Wat telt, is de fundamentele vooruitgang van het bedrijf en de intrinsieke waarde die de markt uiteindelijk zal erkennen.

5. Complexe beleggingsmodellen
   Veel beleggers laten zich verleiden door ingewikkelde formules en strategieën. Voor mij ligt de kracht in eenvoud: begrijp het bedrijf, koop het onder de intrinsieke waarde en blijf trouw aan de principes van waardebeleggen.

6. Economisch nieuws en voorspellingen
   Hoewel economische data soms nuttig kan zijn, heeft het voor mij weinig invloed op individuele beleggingsbeslissingen. De meeste voorspellingen zijn speculatief en hebben weinig effect op mijn langetermijnstrategie.

---

Focus op de juiste zaken

Een waardebelegger onderscheidt zich door selectief te zijn. Je hoeft niet alles te weten, maar wat binnen jouw cirkel van competentie valt, moet je volledig begrijpen. Of zoals Buffett zegt:

“Ik zoek geen hordes van 1,5 meter om overheen te springen, maar hordes van 30 cm die ik gemakkelijk kan overstappen.”

Waardebeleggen draait om focus. Richt je aandacht op wat echt belangrijk is: intrinsieke waarde, duurzaam concurrentievoordeel en managementkwaliteit. Dit alles aan de juiste prijs. Negeer de ruis van marktfluctuaties en populaire trends. Door trouw te blijven aan tijdloze principes kun je consistent waarde creëren en de waan van de dag achter je laten.