Is dit de druppel?

OpenAI heeft de Amerikaanse overheid gevraagd om garant te staan voor hun leningen. De reden hiervoor is dat volgens hen wat ze aan het uitbouwen zijn als kritieke infrastructuur moet worden beschouwd.

OpenAI heeft inmiddels tal van deals gesloten en moet in de toekomst meer dan een biljoen (inderdaad, $1.000 miljard, oftewel $1 miljoen miljoen) kunnen terugbetalen. Dat geld gaat het niet uit hun omzet halen, aangezien ze zelfs op hun zakelijke klanten verlies maken.

Toen een pro-AI journalist aan Sam Altman (CEO en oprichter van OpenAI) vroeg hoe ze dit alles gingen betalen, reageerde hij kribbig. Zijn antwoord was dat als hij iemand zocht om aandelen over te kopen, hij wel iemand zou vinden. De kern van de vraag werd niet beantwoord.

De parallellen met de uitbouw van de Amerikaanse spoorweginfrastructuur worden hierdoor significant. Ook die initiatieven brachten immers extra productiviteit en lagere kosten met zich mee.

De uitleg van Google Gemini over deze periode:

De Spoorwegboom en de Crashes

De periode van 1800 tot 1900 zag een enorme expansie van het spoorwegnetwerk in de Verenigde Staten. Dit was cruciaal voor de economische ontwikkeling, omdat het het transport van goederen (zoals landbouwproducten en grondstoffen) en mensen over lange afstanden drastisch versnelde en goedkoper maakte.

De Opkomst (Boom)

1. Grote Investeringen: Er werd enorm veel geld geïnvesteerd in de aanleg van nieuwe lijnen, vaak door particuliere bedrijven. Deze bedrijven verkochten aandelen en obligaties om hun projecten te financieren.

2. Speculatie: Er was veel speculatie (gokken) op de toekomstige winstgevendheid van deze spoorwegmaatschappijen. Mensen kochten aandelen, soms zonder dat de bedrijven daadwerkelijk winstgevend waren, puur in de hoop dat de waarde zou blijven stijgen.

3. Gebrek aan Regulering: Er was weinig tot geen overheidstoezicht op hoe bedrijven hun financiën inrichtten of hoe de aandelen werden verhandeld.

De Crashes (Bust)

Deze ongeremde groei leidde tot een patroon van ‘boom en bust’ (opgang en neergang):

• Overbouw: Er werden te veel lijnen aangelegd, soms op plekken waar economisch gezien weinig te vervoeren viel.

• Faillissementen: Wanneer de verwachte winsten uitbleven, of wanneer er financiële schandalen aan het licht kwamen, verloren beleggers het vertrouwen. Dit leidde ertoe dat de aandelenkoersen kelderden en veel spoorwegmaatschappijen failliet gingen.

• Paniek op de Beurs: Omdat de spoorwegen zo’n groot deel van de economie uitmaakten, veroorzaakte het faillissement van grote maatschappijen paniek op de beurzen (zoals de Paniek van 1873 en de Paniek van 1893). Beleggers verkochten massaal andere aandelen uit angst, wat leidde tot bredere economische recessies.

Kortom: Ongebreidelde, vaak onrendabele, maar sterk gespeculeerde spoorweguitbouw leidde tot financiële bubbels die, eenmaal gebarsten, grootschalige paniek en economische crises veroorzaakten.

Onhoudbaar

En nu vraagt Sam Altman aan de Amerikaanse belastingbetaler om de rekening te betalen als ze falen. De winst is voor hen, maar het verlies voor de belastingbetaler? Zou zelfs Trump zoiets goedkeuren?

Het is in elk geval duidelijk dat deze situatie onhoudbaar is.

Laten we eindigen met een quote van Charlie Munger (weliswaar over een andere periode, maar zeer toepasbaar op dit moment): “Wie niet angstig is, is niet aan het opletten.”

Zoals ik al een paar keer schreef, zullen de winnaars van AI in mindere mate de AI-bedrijven zelf zijn; dat wordt een te alledaags product. De leveranciers van infrastructuurmateriaal zoals NVIDIA zullen nu bakken met geld verdienen, maar zullen later tot een lager niveau terugzakken.

De echte winnaars zullen die bedrijven zijn die AI goed implementeren en zo hun marges opdrijven. Dit bevindt zich echter nog in een te vroeg stadium. Net zoals bij de uitbouw van de spoorwegen niet de spoorwegbedrijven de winnaars waren, maar de bedrijven die hun producten ineens veel goedkoper over het hele land konden transporteren.